سابقه و هدف: بر اساس تحقیقاتی که اخیرا در مورد بلاستوسیستیس انجام شده است، این انگل به عنوان یکی از عوامل ایجاد کننده مشکلات گوارشی مطرح شده است. این انگل دارای اشکال گوناگونی بوده و تشخیص آن زیر میکروسکوپ کار ساده ای نیست. به همین علت در تحقیقات گوناگونی میزان شیوع آن متفاوت گزارش شده است. انجام روش های کشت شانس تشخیص این انگل را افزایش می-دهد. در این مطالعه برای اولین بار کشت بلاستوسیستیس در محیط Liver Infusion Tryptose (LIT) توصیف شده است.روش بررسی: از محیط LIT حاوی 10 درصد سرم جنین گاو در لوله های در پیچ دار برای کشت انگل استفاده شد. نمونه ها در دمای 37 درجه سانتی گراد انکوبه شدند و پس از 24، 48 و 72 ساعت مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: تعداد 420 نمونه مدفوع تازه توسط محیط LIT مورد آزمایش قرار گرفتند و 100 مورد مثبت (23.8%) بلاستوسیستیس یافت شد. در حالی که فقط 64 مورد مثبت (15.2%) توسط روش دید مستقیم مشاهده شد.نتیجه گیری: این مطالعه بیانگر حساسیت یکسان این محیط و سایر محیط های کشت مورد استفاده می باشد و محیط جدیدی را برای کشت بلاستوسیستیس معرفی می کند.

مقدمه: با توجه به شیوع کم این بیماری در میان مسلمانان مقید و شیوع زیاد آن در سایرین بر آن شدیم تا رابطه آن را با مصرف غذا و روزه داری از میان اطلاعات موجود در کتب مرجع پزشکی، مقالات و نیز مکانیسم احتمالی آن را حداقل بصورت تئوری مطرح نمائیم تا شاید منشا تحقیقات آینده نگر گردد.نتایج: روزه داری برای هر مسلمان واجب به مدت یک ماه (29 یا 30 روز) در سال و به صورت مستحب، اول، نیمه و آخر هر ماه و بعضی دیگر ایام سال آمده است، لذا افرادی که ملتزم به آن هستند، در طول سال از اثرات بهداشتی آن بهرمند می شوند. بیماری (NAFLD) بسیار شایع بوده و گفته می شود شایع ترین عامل بالا بودن آنزیمهای کبدی در موارد بدون علت می باشد و از رسوب چربی بی خطر و بی علامت در کبد تا یک بیماری پیشرفته نارسایی سلول کبدی (NASH) متغیر است. مهمترین عامل آن چاقی (یعنی مصرف غذا بیش از حد نیاز بدن) و دیابت (مقاومت به انسولین عمدتا) می باشد.میزان تری گلیسرید غذای 24 ساعت، 100 گرم بود که 8 ساعت پس از مصرف هر وعده غذا چربی غذایی از خون توسط کبد پاک می شود و بجای آن تری گلیسیرید آندوژن در جریان خون می ماند.STARVATION شامل 5 مرحله است: 1- POST ABSORPTIVE PERIOD که 4 تا 12 ساعت اول پس از مصرف غذا است .2- EARLY STARVATION که 12 تا 24 ساعت پس از مصرف غذا است و این دو مرحله روزه داری مورد بحث ما است. در روزه داری زمان مصرف غذا حتما بیش از 8 ساعت است لذا چربی مصرف شده، در خون نخواهد بود و کبد از ذخایر خود یعنی 100 گرم گلیکوژن 50 گرم تری گلیسیرید و 300 گرم پروتئین استفاده خواهد کرد و در پایان 24 ساعت 20% انرژی را از گلوکز و 65% آنرا از چربی و مابقی را از پروتئین تامین می نماید و در پایان فقط 15% ذخایر کبد باقی می ماند. حال با توجه به آن در می یابیم با یک روز روزه گرفتن اکثر ذخایر کبدی به چرخش در آمده، تازه می گردد و از رسوب آن بصورت دائم و عوارض مربوط به آن که از همه مهمتر حساس شدن سلول کبد به مواد اکسیدان و نکروز التهاب و سیروز است پیشگیری می گردد.

زمینه و هدف: کبد اندامی مهم با عملکرد ویژه در ارتباط با متابولیسم داروها است. هالوپریدول دارویی برای درمان اسکیزوفرنی، شیدایی در اختلالات دو قطبی و سرگیجه است. این مطالعه به منظور تعیین تغییرات بافت و آنزیم ها کبدی نوزادان موش صحرایی نر متولد شده از مادران تحت تیمار با هالوپریدول انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی 25 سر نوزاد موش صحرایی نر از نژاد ویستار به 5 گروه 5 تایی تقسیم شدند. گروه ها شامل کنترل، شم و سه گروه تجربی اول، دوم و سوم بود که مادران موش ها به ترتیب مقادیر mg/kg 12.5، 25 و 50 داروی هالوپریدول را طی دوران بارداری به صورت گاواژ 21 روزه دریافت کردند. در پایان دوره بارداری و دوره 22روزه نوزادی تمام نوزادان وزن شدند. میزان آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آلکالین فسفاتاز (ALP) و آسپارتات ترانس آمیناز (AST)، آلبومین و پروتئین تام به وسیله اتوآنالیزور و بافت کبد نوزادان با رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین ارزیابی شد.یافته ها: میانگین غلظت آلبومین و پروتئین تام در گروه های تجربی دوم و سوم نسبت به گروه کنترل کاهش آماری معنی دار و میانگین غلظت AST در گروه های تجربی دوم و سوم در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری معنی داری نشان داد (P<0.05). میانگین غلظت ALT و ALP در تمام گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری معنی داری یافت (P<0.05). میانگین شاخص کبد در تمام گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل تغییر آماری معنی داری نشان نداد. در نمونه های بافتی گروه های تجربی، نکروز بیشتر با افزایش دوز دارو مشاهده شد.نتیجه گیری: داروی هالوپریدول باعث افزایش آنزیم های کبدی و نکروز کبدی می گردد و میزان نکروز بافت کبد متناسب با دوز دارو افزایش می یابد.

زمینه و هدف: حشره کش دیازینون کنترل کننده قوی استیل کولین استراز در پایانه های عصبی است. این مطالعه به منظور تعیین اثر دیازینون بر آزمون های عملکردی و تغییرات بافتی کبد موش صحرایی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار به 5 گروه 8 تایی تقسیم شدند. گروه های تجربی اول، دوم و سوم به ترتیب مقادیر 50، 100 و 150 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن دیازینون را به صورت خوراکی به مدت 21 روز دریافت کردند. گروه کنترل هیچ دارویی دریافت نکرد و گروه شاهد حلال دارو را دریافت نمود. در روز 22، نمونه خونی از همه گروه ها تهیه و آنزیم های کبدی شامل آلانین ترانس آمیناز (ALT)، آسپارتات ترانس آمیناز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، پروتئین تام، آلبومین و بیلی روبین اندازه گیری شدند. پس از بیهوشی حیوانات بافت کبد جدا و با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: سطح آنزیم های ALT و AST در گروه های تجربی دریافت کننده مقادیر 100 و 150 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن دیازینون نسبت به گروه کنترل افزایش آماری معنی داری نشان داد (P<0. 05). سطح آنزیم ALP در تمام گروه های دریافت کننده دیازینون نسبت به گروه کنترل افزایش آماری معنی داری نشان داد (P<0. 05). سطح پروتئین تام در تمام گروه های دریافت کننده دیازینون نسبت به گروه کنترل کاهش آماری معنی داری نشان داد (P<0. 05). سطح آلبومین در گروه تجربی دریافت کننده مقدار حداکثر دیازینون نسبت به گروه کنترل کاهش آماری معنی داری نشان داد (P<0. 05). در گروه های تجربی در نمونه های بافتی تهیه شده با افزایش مقدار دارو نکروز بافتی بیشتری مشاهده شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که مصرف خوراکی دیازینون باعث افزایش سطح آنزیم های کبدی و کاهش سطح پروتئین تام، آلبومین و تغییرات نکروتیک در کبد موش های صحرایی می گردد.